زندگی بافتن یک قالی است
نگارین :نقاشی شده . رامیلا : خدای بزرگ نامی است آشوری
تاريخ : پنجشنبه بیستم آذر 1393 | نویسنده : باران

 

 

آدم وقتی قصه ی تو را شنید آدم شد..! باید خودم را به روضه ی حسین برسانم..دلم

می خواهد آدم بشوم..!

 

 منی که اومدم تا کربلا مکن فراموش

میخوام ضریحتو بگیرم آقاجون در آغوش

آقا منو پیش خودت نگهدار

آقا منو از این زمونه بردار

آقا میرم خوبیتو میزنم جار

 



تاريخ : دوشنبه پنجم آبان 1393 | نویسنده : باران

 

 

در کربلا گران می خرند و گران می فروشند

آنجا می روی اگر

هر چه داری با خود ببر

 

 



تاريخ : سه شنبه هشتم مهر 1393 | نویسنده : باران

 

تهلیل زیبای حضرت امیر (ع) برای ماه ذی الحجه

 

لا اِلهَ اِلاَّ اللهُ عَدَدَ الّلَيالی وَالدُّهُورِ، لا اِلهَ اِلاَّ اللهُ عَدَدَ اَمْواجِ الْبُحُورِ،

لااِلهَ اِلاَّ اللهُ وَرَحْمَتُهُ خَيْرٌ مِمّا يَجْمَعُونَ،

لا اِلهَ اِلاَّ اللهُ عَدَدَ الشَّوْکِ وَالشَّجَرِ،

لا اِلهَ اِلاَّ اللهُ عَدَدَ الشَّعْرِ وَالْوَبَرِ،

لا اِلهَ اِلاَّ اللهُ عَدَدَ الْحَجَرِ وَالْمَدَرِ،لا اِلهَ اِلاَّ اللهُ عَدَدَ لَمْحِ الْعُيُونِ،

لا اِلهَ اِلاَّ اللهُ فِی اللَّيْلِ اِذاعَسْعَسَ، وَالصُّبْحِ اِذا تَنَفَّسَ،

لا اِلـهَ اِلاَّ اللهُ عَدَدَ الرِّياحِ فِی الْبَراری وَالصُّخُـورِ،

لا اِلـهَ اِلاَّ اللهُ مِـنَ الْيَـوْمِ اِلـی يَـوْمِ يُنْفَخُ فِی الصُّورِ

 

معبودى جز خدا نيست به شمار شبها و روزگاران،

معبودى جز خدا نيست به شمار امواج درياها،

معبودى جز خدا نيست،و رحمت او از آنچه گرد مى‏آورند بهتر است،

معبودى جز خدا نيست،به شمار خارها و درختان،

معبودى جز خدا نيست به شمار موها و كركها،

معبودى جز خدا نيست به شمار سنگها و كلوخها،

معبودى جز خدا نيست به شمار بهم‏خوردن پلكها،

معبودى جز خدا نيست در شب چون سياهى بنمايد و در صبح چون سپيدى سر برآورد،

معبودى جز خدا نيست به شمار بادها در صحراها و كوهها،

 

معبودى جز خدا نيست از امروز تا روز دميده شدن در صور.



تاريخ : دوشنبه بیست و چهارم شهریور 1393 | نویسنده : باران
 

 

هنوز شوق تو بارانی از غزل دارد

نسیم یک سبد آیینه در بغل دارد

 

خوشا به حال خیالی که در حرم مانده

وهر چه خاطره دارد از آن محل دارد

 

به یاد چای شیرین کربلائی ها

لبم حلاوت "احلی من العسل "دارد

 

چه ساختار قشنگی شکسته است خدا

درون قالب شش گوشه یک غزل دارد

 

بگو چه شد که من این قدر دوستت دارم

بگو محبت ما ریشه در ازل دارد

 

غلامتان به من آموخت در میانه ی خون

که رو سیاهی ما نیز راه حل دارد...


صلوات
 
حمیدرضا برقعی


تاريخ : شنبه یکم شهریور 1393 | نویسنده : باران

 

دختر نازم عشق مامانی . خیلی وقته برات ننوشتم. چند وقتی بود میخواستم بخشی رو به عنوان دخملی به چی چی میگه بنویسم اما نشد تو گوشیم ذخیره کرده بودم اما همش پرید. اما ایرادی نداره هرچی یادمه الان می نویسم هر چند الان خوب صحبت می کنی و کمتر کلمه ای هست که نتونی خوب تلفظ کنی خلاصه هرچی از قبل  و حالا یادمه می نویسم عسل مامانی.

اوایل که واکنش کلامی نشون می دادی می گفتی : اگ اگ اگ (الفش فتحه داشت و گ ساکن)

ماماینم: مامان جونم

بابایینم : باباجونم

خال: پرتقال

یت: رفت

اسونو: استخون

شش: کفش

شنین: نازنین

سنی: سیب زمینی

هبیژ= هویچ

جیغر= جیگر

کاب: کباب

پزید؟: پخت؟

خوری؟ : می خوری؟

کلبلا: کربلا

تنگ کرد : دلم تنگ شد

بهت بده: بهم (به من) بده

کلا ضمیر خودت رو استفاده نمی کردی و هرطور که ما باهات حرف می زدیم حرف میزدی

مثلا : برات بیار(برام بیار) چون ما میگفتیم برات بیارم؟

وقت خواب میگی : نخودک بگی لفطا (لطفا برام نخودک بگو)

حسنی خون لفطا (یعنی لطفا برام حسن بخون)

بستیدم (یعنی بستم)

گشگاب : بشقاب

عمو نبود: عمو محمود

شالاد: شکلات

عاشونه: عاشقونه

بخل (ب فتحه دار - خ و ل ساکن) : بغل

ماکاری: ماکارونی

ماکاری سالاد: سالاد ماکارونی

با تفنگ اسباب بازی نشونه میگره و میگه : مرد شو (م ضمه دار) :یعنی بمیر

ازت ناحتی ؟ (ازم ناراحتی)

جدیدا میای دم در ورودی می ایستی هرچی بهت میگم بیا داخل نمیای و با خنده میگی: تعارف ندارم

 

بازم  هروقت چیزی یادم اومد برات مینویسم قربونت برم.

 



تاريخ : چهارشنبه پانزدهم مرداد 1393 | نویسنده : باران

 

 

اللهم صل علی علی بن موسی الرضا المرتضی الامام التقی النقی و حجتک علی من فوق الارض و من تحت الثری الصدیق الشهید صلاه کثیره تامه ذاکیه متواصله متواتره مترادفه کافضل ما صلیت علی احد من اولیائک

 

ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺑﻪ ﺩﺭ ﺷﺐ ﺷﺪﻡ ﺍﯼ ﻧﻮﺭ ﺳﻼﻡ

ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺯﺍﺋﺮﺗﺎﻥ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﺳﻼﻡ

ﺑﺎ ﺯﺑﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺫﮐﺮﺕ ﺷﺪﻩ ﻣﺎﻣﻮﺭ ﺳﻼﻡ

ﺑﻪ ﺳﻠﯿﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﻣﻮﺭ ﺳﻼﻡ

ﮐﺎﺵ ﺳﻤﺖ ﺣﺮﻣﺖ ﺑﺎﺯ ﺷﻮﺩ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻫﺎ

ﺑﺎﺯ ﺍﺯ ﺩﻭﺭﯾﺖ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﻪ ﮐﺎﺭﻡ ﮔﺮﻩ ﻫﺎ

ﻧﻨﻮﺷﺘﻪ ﺳﺖ ﮔﻨﻬﮑﺎﺭ ﻧﯿﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺣﺮﻡ

ﭘﺲ ﺑﯿﺎﯾﯿﺪ ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺏ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺪ ﺑﻪ ﺣﺮﻡ

ﺑﺮﺳﺪ ﺧﻮﺍﻫﺶ ﺍﯾﻦ ﻧﺎﻟﻪ ﯼ ﻣﻤﺘﺪ ﺑﻪ ﺣﺮﻡ

ﺯﻭﺩ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺳﺎﻧﯿﺪ ﺑﻪ ﻣﺸﻬﺪ ﺑﻪ ﺣﺮﻡ



تاريخ : پنجشنبه بیست و دوم خرداد 1393 | نویسنده : باران

 

 

 

 

باز هم روح الامین دارد غزل می آورد

صنعت ایهام و تشبیه و بدل می آورد

تا شود ابیات شعر من کمی دلچسب تر

واژه واژه بر لبم جام عسل می آورد

شعر شیرین مرا شور عجیبی داده است

واژه ی نابی که در چندین محل می آورد

چیست آن واژه که همراه ادایش جبرییل

جمله ی «حیّ علی خیرالعمل» می آورد

در میان شعرهای شاعران اهل بیت

دائماً این بیت را ضرب المثل می آورد:

یوسف مصری کجا و یوسف زهرا کجا؟!

جلوه ی قطره کجا و جلوه ی دریا کجا؟!

کوچه های شهر را امشب چراغانی کنید

عرش را و فرش را آیینه بندانی کنید

آمده نور دل انگیزی به سمت سامرا

باید امشب کوچه ها را خوب نورانی کنید

طبق رسم فصل حج، مثل تمام حاجیان

جان ما را پیش پای یار، قربانی کنید

از خَم ابروی او صدها خُم می می چکد

باید امشب خلق را انگور مهمانی کنید

دیدن روی سلیمان کار آسانی که نیست

باید اوّل خوب از این مُلک، دربانی کنید

هر که باشد نوکر تو زود آقا می شود

خود به خود با یک نگاه تو مسیحا می شود

یوسف زهرا تویی حُسن ختام اهل بیت

نام تو زیباست ای مرد قیام اهل بیت

گر چه آقا مثل یوسف با نمک هستی ولی

نام زیبای تو شیرین کرده کام اهل بیت

السّلام ای حُجّةَ الله ای امامَ منتظَر

لحظه لحظه می رسد بر تو سلام اهل بیت

از پیمبر تا امام عسگری، در عصر خود

نقل کردند این که هستی التیام اهل بیت

می رسد آن روز که با ذوالفقار مرتضی

می رسی تا که بگیری انتقام اهل بیت

مرتضی، زهرا، حسن، خون خدا، پیغمبری

می بری با جلوه ات دل از امام عسگری

نیمه ی شعبان که می گردد عیان، صاحب زمان

می کند گل بر لب پیر و جوان، صاحب زمان

اشهَد انّ که هستی تو امام آخرین

می وزد از هر مناره این اذان، صاحب زمان

یک سؤال آقا!... اگر که جای کعبه ثابت است

پس چرا در هر کجا داری مکان، صاحب زمان؟!

تشنه هستم تشنه ی یک جرعه ی دیدار تو

وعده گاه ما شبی در جمکران، صاحب زمان

می رسی یک روز ای خورشید پشت ابرها

می کنی پیدا مزار بی نشان، صاحب زمان

با ظهورت می شود خوشحال زهرا مادرت

پیش مرگت می شود آن لحظه آقا نوکرت

العجل آقا! بیا چشم انتظاری ها بس است

در فراقت اشک ها و بی قراری ها بس است

اشک ها ی ما که یک لحظه به درد تو نخورد

ناله ها و ضجّه ها و گریه زاری ها بس است

تا به کی جمعه به جمعه ذکر ندبه سر دهیم

ندبه و خون دل و شب زنده داری ها بی ایت

معصیت، پاکی دوران جوانی را گرفت

ما جوان ها را کمک کن، شرمساری ها بس است

باید آقا درد غربت را فقط فریاد کرد

گوشه گیری های ما و راز داری بس است

با ظهور خود بیا و مادرت را شاد کن

قلب ویران مرا با مقدمت آباد کن

 

 

 



تاريخ : چهارشنبه بیست و یکم خرداد 1393 | نویسنده : باران

 

 

زیر گنبد کبود
جز من و خدا
کسی نبود
روزگار
رو به راه بود
هیچ چیز
نه سفید و نه سیاه بود
با وجود این
مثل اینکه چیزی اشتباه بود
زیر گنبد کبود
بازی خدا
نیمه کاره مانده بود
واژه ای نبود و هیچ کس
شعری از خدا نخوانده بود
تا که او مرا برای بازی خودش
انتخاب کرد
توی گوش من یواش گفت:
«
تو دعای کوچک منی»
بعد هم مرا
مستجاب کرد
پرده ها کنار رفت
خود به خود
با شروع بازی خدا
عشق افتتاح شد
سال هاست
اسم بازی من و خدا
زندگیست
هیچ چیز
مثل بازی قشنگ ما
عجیب نیست
بازیی که ساده هست و سخت
مثل بازی بهار با درخت
با خدا طرف شدن
کار مشکلیست
زندگی
بازی خدا و یک عروسک گِلی ست...
(
عرفان نظرآهاری)




تاريخ : دوشنبه دوازدهم خرداد 1393 | نویسنده : باران


تاريخ : یکشنبه بیست و پنجم اسفند 1392 | نویسنده : باران

 

سالی که نکوست از بهارش فاطمی است

 

السلام علیک ایتها الصدیقه الشهیده